Rehabilitacja dzieci – Rehabilitacja w zaburzeniach rozwojowych niemowląt

Możliwość ćwiczeń indywidualnych z najmłodszymi pacjentami. Ćwiczenia są kompleksowo dobierane do potrzeb, oczekiwań i możliwości zdrowotnych małych pacjentów. Spotkania w domu – w otoczeniu znanym dziecku zapewniają komfort i poczucie bezpieczeństwa.

Prowadzę rehabilitację niemowląt i dzieci, które wymagają oceny i wspomagania rozwoju, a także przygotowania do pionizacji i chodu.

Zachęcam jednak także rodziców do konsultacji fizjoterapeutycznej w celu oceny rozwoju zdrowego dziecka, a także nauki współistnienia z Maluchem – prawidłowego doboru zabawek, obuwia, techniki karmienia i pielęgnacji, sposobów noszenia i przewożenia.

Jako mama sama szukałam odpowiedzi na wiele nurtujących mnie pytań. Możliwość obserwacji i działania jako rodzic poszerzyło zakres doświadczenia w pracy z dziećmi i uzupełniło wiedzę zdobytą na kursach i w pracy z dziećmi.

Diagnostyka i terapia wad postawy

Gimnastyka korekcyjna jest specjalną formą ćwiczeń, w których ruch został podporządkowany celom terapeutycznym. Stosowane zestawy ćwiczeń mają doprowadzić do korekcji postawy ciała. Nieprawidłowa postawa to stan, przy którym nastąpiło zdeformowanie kręgosłupa, klatki piersiowej, miednicy lub kończyn dolnych.Kompleksowa diagnostyka i terapia wad postawy oraz skolioz polega na specyficznym połączeniu różnych ukierunkowanych technik. Praca z pacjentem jest indywidualna, oparta na jego konkretnym problemie. To praca z dzieckiem w celu rozluźnienia mięśni przykurczonych, korekty postawy, poprawieniu oddychania, wzmocnieniu mięśni osłabionych. Praca odbywa się w łańcuchach zamkniętych z użyciem taśm oporowych, piłek i innych przyborów fizjoterapeutycznych.

Bez względu na stosowaną metodę warto pamiętać, że określone ćwiczenia należy powtarzać. Ćwiczenia stają się łatwiejsze i zwiększa się tym samym zaufanie dziecka do samego siebie, a przez to wzrasta motywacja do uczenia się nowych ćwiczeń. Zajęcia mają charakter otwarty, tzn. rodzice są obecni podczas terapii, otrzymują instruktaż ćwiczeń oraz zalecenia do samodzielnej pracy z dzieckiem.

Terapia metodą Ruchu Rozwijającego

Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne to system ćwiczeń i zabaw ruchowych, które wywodzą się z naturalnych potrzeb dziecka, zaspokajanych w kontakcie z dorosłym.
Metoda Ruchu Rozwijającego jest propagowana na całym świecie jako jeden z ważniejszych czynników rozwoju psychomotorycznego małych dzieci. Wykorzystuje dotyk, ruch oraz wzajemne relacje fizyczne, emocjonalne i społeczne. Genialność tej metody polega na jej prostocie i naturalności.

Podstawowe założenia tej metody to rozwijanie przez ruch:

      • świadomości własnego ciała i usprawniania ruchowego,

      • świadomości przestrzeni i działania w niej,

      • dzielenia przestrzeni z innymi ludźmi i nawiązywania z nimi bliskiego kontaktu.

Normalna aktywność człowieka, wykonywanie przez niego dowolnych czynności ruchowych jest uwarunkowana świadomością własnego ciała, własnej tożsamości. Musi on zatem znać i odczuwać własne ciało oraz mieć poczucie własnej odrębności, własnego ,, ja’’. Stojąc ,, mocno na ziemi’’ musi odczuwać to podłoże, własne stopy, własne ciało. Dzieje się to około trzeciego roku życia. Dzieci upośledzone umysłowo oraz dzieci nerwicowe nie mają tej świadomości i poczucia ,, poczucia ugruntowania’’, a dzieci autystyczne i psychotyczne – poczucia tożsamości.

Udział w ćwiczeniach metodą W. Sherborne ma na celu poznanie własnego ciała, usprawnienie motoryki, poczucia swojej siły. Dziecko zyskuje poczucie bezpieczeństwa. Podczas ćwiczeń poznaje swoje otoczenie, staje się bardziej aktywne, przejawia większą inicjatywę. Może się nawet okazać, że jest twórcze. W otaczającej go przestrzeni nie jest samo. Musi się nauczyć nawiązywać kontakty najpierw z jednym partnerem, potem z większą grupą. Nawiązanie bliskiego kontaktu daje dziecku możność poczucia wspólnoty i przeżycia szczęścia, czego nie doświadczyłoby w pojedynkę.

Metoda Ruchu Rozwijającego może być przydatna w pracy z dziećmi z zaburzeniami intelektualnymi, motorycznymi, emocjonalnymi i trudnościami w nawiązywaniu kontaktów społecznych.

Tekst przygotowany w oparciu o literaturę:
Bogdanowicz M., Kisiel B.: Ruch rozwijający dla dzieci / Weronika Sherborne. PWN, Warszawa 1997.

Drenaż limfatyczny

Układ limfatyczny jest odpowiedzialny za usuwanie płynu śródmiąższowego z tkanek. Absorbuje i transportuje kwasy tłuszczowe oraz tłuszcze do układu krążenia, a także przenosi komórki prezentujące antygen do węzłów chłonnych, gdzie stymulowana jest odpowiedź immunologiczna. Choroby układu limfatycznego oraz inne problemy z nim związane powodują zwykle obrzęki i inne objawy.

Drenaż limfatyczny polega na bezpośrednim działaniu mechanicznym na naczynia limfatyczne. Celem tego masażu jest usprawnienie przepływu chłonki w układzie limfatycznym. Drenaż limfatyczny jest niezbędnym elementem np podczas kuracji odchudzających i redukcji cellulitu. Bez wykonania profesjonalnego drenażu limfatycznego, na efekty trzeba czekać znacznie dłużej, lub nie nastąpią w ogóle.

Wskazania do stosowania w rehabilitacji:

Przewlekłe obrzęki, niewydolność żył, opieka pourazowa, choroba zwyrodnieniowa stawów, zespół cieśni nadgarstka, angiopatia cukrzycowa, dna moczanowa, choroba niedokrwienia kończyn dolnych, otyłość, zaburzenia troficzne skóry.

Szczególne zastosowanie jako dodatkowy element opieki nad pacjentkami po zabiegach częściowej lub całkowitej MASTEKTOMII.

Wskazania do stosowania w kosmetyce:

Zespół ciężkich nóg, zapobieganie powstawaniu żylaków, poprawa odżywienia skóry, rekonwalescencja, regeneracja, detoksykacja.